Merknader frå komiteen
Komiteen, medlemene frå
Arbeidarpartiet, Rita Hirsum Lystad, Runar Sjåstad, Rune Støstad
og Solveig Vitanza, frå Høgre, Nikolai Astrup, Olve Grotle, Sveinung Stensland
og Henning Wold, frå Senterpartiet, Nils T. Bjørke, Jenny Klinge
og leiaren Erling Sande, frå Framstegspartiet, Lill Harriet Sandaune
og Bengt Rune Strifeldt, frå Sosialistisk Venstreparti, Kari Elisabeth
Kaski, frå Raudt, Geir Jørgensen, frå Venstre, Alfred Jens Bjørlo,
og frå Miljøpartiet Dei Grøne, Rasmus Hansson, viser til Dokument
8:95 S (2024–2025) representantforslag om å ta vare på villgeitene
på Kvist mellom Høyanger og Balestrand i Sogn og Fjordane.
Komiteen viser til
landbruks- og matministeren sitt brev av 3. mars 2025, der det blir
vist til at geitene må reknast som domestiserte dyr, altså husdyr.
Vidare viser statsråden til at det viktigaste ikkje er bruk av omgrep, men
at geitene sin overleving fram til i dag ikkje inneber at dei har
tilpassa seg naturen slik ville dyr har det.
Komiteen viser vidare
til at det er Mattilsynet som fører tilsyn og treffer nødvendige
vedtak for å oppnå etterleving av reglar gitt i, eller i medhald
av, lov om dyrevelferd. Landbruks- og matministeren opplyser vidare
om at han har tillit til at Mattilsynet har gjort sitt vedtak på
grunnlag av gode faglege vurderingar, og at han ikkje vil tilrå
at det blir gjort vedtak i tråd med representantforslaget.
Komiteen vil òg
vise til at Mattilsynet sitt vedtak ifølgje landbruks- og matministeren
inneber at flokken må avviklast innan utgangen av 2025, men utelukkar ikkje
at det kan skje på andre måtar enn ved avliving, dersom det er råd.
Komiteen viser til
at det er kome inn tre skriftlege innspel i saka.
Medlemene i
komiteen frå Høgre, Sosialistisk Venstreparti, Raudt, Venstre og Miljøpartiet
Dei Grøne viser til utviklinga som har funne stad den siste
tida, ved at ein nabo har tatt over nokre av geitene. Desse medlemene viser òg til at det i
høyringssvaret frå NIBIO går fram at Norsk genressurssenter og Statsforvaltaren
i Vestland samarbeider med eigar og verten om å utarbeide ein plan
for korleis det unike dyrematerialet kan takast vare på både i genbank
og i ordinært husdyrhold så snart smittestatus er avklart. Vidare
heitar det i høyringssvaret:
«Planen vil gå over flere
år og fordrer at smittestatus hos flokken er så god at Mattilsynet
etter hvert frigir de temmede kjea fra karantenen de står i nå.»
Desse medlemene oppfattar
dette slik at det reint tidsmessig vil kunne vere ein fordel for
dette gen-arbeidet om det blir gått ein ny runde med å finne ei anna
løysing enn å avvikle dyreflokken innan den fristen Mattilsynet
har vedtatt.
Desse medlemene viser
vidare til det som kjem fram i NOAH sitt høyringssvar, kor det er
peika på fleire relativt enkle tiltak som kan betre dyrevelferda.
Det blir her nemnt systematisk tilsyn med tilleggsfôring, leskur og
eventuell kastrering av hanngeitene. Desse
medlemene har òg merka seg at NOAH har peika på
«de frittgående geiteflokkene
på Skorpa og Sandsøya i Herøy kommune, hvor Mattilsynet først vedtok
at dyrene skulle avlives, men som nå har fått leve videre under
visse vilkår. Vi mener at geitene på Kvist bør kunne få leve videre
under samme vilkår, spesielt siden Mattilsynets inspeksjon har vist
at geitene er friske og takler utegangen godt.»
Alt dette i sum gjer at desse
medlemene vil fremje følgjande forslag:
«Stortinget ber regjeringa ta initiativ
til at Mattilsynet, i staden for å avvikle heile villgeitflokken
innan fristen som no er sett, arbeider vidare for å finne løysingar som
sikrar dyrevelferda til Kvistgeitene og tar vare på genressursane
i vidare husdyrhald.»
Fleirtalet
i komiteen, alle unntatt medlem ene frå Framstegspartiet,
har forståing for Mattilsynet sine vurderingar om at det er dyrevelferdsmessige
utfordringar med å la flokken leve utan at nokon har tilsyn med
dyra og kan gjennomføre nødvendige tiltak som styrker dyrevelferda. Fleirtalet viser samtidig til at det
er eit stort engasjement for flokken, og at dersom det er nokon
som er villige til å ta på seg eit ansvar for oppsyn med og nødvendige
tiltak for flokken, så kan villgeitene kunne leve vidare. Det er
difor etter fleirtalet sitt syn viktig
at Mattilsynet undersøkjer denne moglegheita.
Medlemen i
komiteen frå Raudt syner til svaret frå statsråden om at saka
har «en lang tilsynshistorikk».
Det er i denne samanhengen denne
medlemen òg forstår tilsynshistorikken: geitene på Kvist har
nettopp ikkje vore som husdyr å rekne, i alle fall ikkje i konvensjonell
forstand. Dette er òg noko av bakgrunnen for framlegget, då framleggsstillarane
meiner at geitene kjem i ein skvis mellom å leve vilt og bli handsama
som domestiserte dyr.
Denne medlemen har
ikkje noko problem med å forstå uroa til Mattilsynet og andre i
denne saka. Geitene på Kvist er truga frå fleire kantar, ikkje minst
frå motorveg og rovdyr, likt frittgåande dyr.
Norsk genressurssenter har tidlegare peika på
at geitene på Kvist har eit særleg verdifullt genmateriale.
Statsråden syner til at ingen har meldt seg
til å ta vare på geitene. Dette stemmer ikkje heilt. Nabo på Kvist,
Anne Jo Bjordal, har tatt ansvar for nokre kje, slik mellom anna
Sogn Avis har meldt om (12. mars 2025). Det er sjølvsagt ikkje heile
flokken, men det er ei byrjing på det som ligg nærast ei løysing
som er i samsvar med faglege råd – utanom avliving.
Denne medlemen er
kjent med at geiteflokken kom til Kvist allereie i 1909, men at
dei har vore «ville» sidan 1970-talet.
Denne medlemen meiner
heller ikkje å skape ein presedens for å overstyre Mattilsynet i
saker som gjeld husdyrhald, og understrekjer at denne saka er heilt spesiell
nettopp fordi geitene er i denne underlege mellomposisjonen mellom
ville og domestiserte.
I svaret frå statsråden syner han til at ei
anna løysing enn avliving kan vere å flytte geitene eller at dei
blir overtatte av ein ny eigar på staden, men at eit slikt alternativ ikkje
har meldt seg. Norsk genressurssenter er negative til flytte på
geitene, fordi Mattilsynet har innført ulike soner og regiongrenser
for sau og geit i Noreg. Alternativet til avliving som står att,
vil då vere temming på staden.
Denne medlemen meiner
vedtaket til Mattilsynet, som opnar for avliving frå 1. januar 2026,
er for drastisk, ikkje minst i ljos av den siste utviklinga i saka.
Skal det vere ein reell sjanse for å temme fleire dyr, må dette skje
over fleire år med ymse kull av kje.